سخنان مقام معظم رهبری

20:01 - 1395/09/29

دو قطبی حقیقی و دو قطبی های کاذب در منظومه فکری رهبری

داود مؤذنیان

اشاره

یکی از مناسبتهای ماه ربیع الأول، ولادت پیام آور رحمت، حضرت محمد مصطفی (ص) است؛ امام خمینی! ایام متعلّق به ولادت نبیّ گرامی (ص) را به نام «هفتۀوحدت» نامگذاری کردند. انتخاب هفتۀ وحدت که ریشه در آموزه های قرآنی و روایی و سنّت شریف پیامبر (ص) و اهل بیت( دارد، یادآور آیاتی است که امر به وحدت می کنند؛

* ]وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا[؛[1] «و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید.»

* ]قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى  كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ[؛[2] «بگو: اى اهل كتاب! به سوى سخنى بياييد كه ميان ما و شما مشترك است. آنكه جز خداوند را نپرستيم و چيزى را شريك او قرار ندهيم و بعضى از ما بعضى ديگر را به جاى خدا ارباب نگيرد.»

* ]وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيم[؛[3] «و مانند كسانى نباشيد كه بعد از آنكه دلايل روشن برايشان آمد، باز هم اختلاف كرده و پراكنده شدند و آنان برايشان عذابى بزرگ است.»

هفتۀ وحدت یادآور اتفاق و وحدت کلمه بین مسلمین و نفی هرگونه تفکر، گفتمان و عملکردی است که این اتفاق را از میان بردارد و فضای دو قطبی و چند قطبی های کاذب ایجاد کند در حالی که امام عظیم الشأن و رهبر معظم انقلاب به ما آموخته اند که تنها یک دو قطبی اساسی و اصیل در جامعه وجود دارد و آن دو قطبی «انقلاب و استکبار» می باشد و ایجاد دیگر دو قطبی های دروغین، به قهقرا بردن جامعه است.

در منظومۀ فکری مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای> مسئلۀ دو قطبی از اهمیت بالایی برخوردار است؛ چنانکه می بینیم ایشان در سالهای اخیر روی این موضوع تأکید داشته اند. با نظر به بیانات معظم له در می یابیم که در این منظومۀ فکری، دوقطبی ها به «حقیقی» و «دروغین» تقسیم می شوند؛ دو قطبی حقیقی همان «انقلاب و استکبار» و یا تعبیر «مستضعفین و مستکبرین» می باشد و در کنار آن دوقطبی های دروغین متعددی وجود دارد که در ادامه به آنها اشاره می شود.

دوقطبی حقیقی

مقام معظم رهبری> دو قطبی حقیقی (انقلاب و استکبار)[4] را اینگونه معرفی می کند:

«دو قطبیِ سرمایه‌داری و کمونیزم که جنگ بر سر قدرت و ثروت بود، پایان یافت و امروز دو قطبی میان مستضعفین جهان به رهبری جنبش مسلمین با مستکبران به رهبری آمریکا و ناتو و صهیونیزم است.»[5]

ایشان در جای دیگری می فرماید: «در ایران اسلامی یک دوقطبی‌ای وجود دارد؛ دوقطبی انقلاب و استکبار. آن کسانی که تفاله‌های بازماندۀ از دوران غلبۀ استکبارند و هرکسی که دنبال آنها است، هم فکر آنها است، بله، اینها با انقلاب بدند؛ این دوقطبی هست، امّا قاطبۀ ملّت ایران، قاطبۀ انقلابی، علاقه‌مند به نظام اسلامی، عاشق امام و خاطرات امام - آنهایی که امام را حتّی یک لحظه هم ندیدند و بعد از رحلت امام به دنیا آمدند - و فرمایشات امام، صدای امام، توصیه‌های امام و اصولی که امام پایه‌گذاری کرده [هستند]؛ قاطبۀ ملّت ایران به اینها علاقه‌مندند.»[6]

دوقطبی‌های کاذب

در مقابل دوقطبی اصیل بالا دوگانه های غیر اصیل و کاذبی وجود دارد که البته این دوقطبی سازی بیشتر به یک عملیات روانی  شبیه است که در ذیل مختصرا معرفی می‌شوند.

1. دو قطبی شیعه ـ سنی؛

دامن زدن به اختلافات شیعه و سنی در جامعه که آن را به یک دوقطبی بدل می کند، آنهم در شرایط کنونی جهان اسلام و منطقه که درگیر جنگهای داخلی و گروه های تکفیری و تجزیه طلب است، از تاکتیکهای دشمن می باشد تا ملتهای مسلمان را از مسئلۀ اصلی دور و در حاشیه های اختلاف فرقه ای نگه دارند.

مقام معظم رهبری> این نکته را چنین بیان می فرمایند: «دشمنان اسلام و امپراطوران کفر و نفاق به رهبری آمریکا و اسرائیل می‌خواهند معادلۀ جهاد و مقاومت را تبدیل به طرح تکفیر و ترور فرزندان اسلام نموده و در یک کلام، جنگ شیعه و سنّی را به مثابه‌ دل‌مشغولی ملتهای مسلمان بر جهان اسلام تحمیل کنند.»[7]

ایشان در زمینۀ هدف این اختلاف پراکنی و ایجاد این دوقطبی می فرمایند:

«هرکسی و هر اقدامی که موجب تحریک احساسات طرف مقابل و اختلاف شیعه و سنّی شود، به آمریکا، انگلیس خبیث و صهیونیزم یعنی به‌وجودآورندگان جریان جاهل، متحجّر و وابستۀ تکفیری کمک می‌کند.... اختلاف میان مسلمانان، طبعاً باعث می‌شود همّت، نیرو و انگیزه‌های آنان صرف دعواهای داخلی شود و به دشمنان بزرگ و اصلی خود توجهی نکنند و این همان هدفی است که استعمار و استکبار برای آن برنامه‌ریزی کرده است.»[8]

ایشان در جایی دیگر به اهمیت این موضوع و هدف از آن اشاره کرده، می فرماید: «امروز دنیای اسلام دچار ضعف است، دچار فقر است، دچار اختلاف است، دچار جنگهای داخلی است... یکی از چیزهایی که دشمنان اسلام در درون امّت اسلامی همیشه آن را دنبال کردند، امروز هم با شدّت دنبال می کنند، عبارت است از ایجاد اختلاف؛ جلوی این را باید گرفت. هر حنجره‌ای که در جهت اختلاف حرف بزند، بلندگوی دشمن است؛ چه خودش بداند، چه نداند. مراقب باشیم حنجرۀ ما بلندگوی دشمنان اسلام و قرآن نشود؛ فریاد اختلاف سر ندهد. اختلاف مذهبی، اختلاف شیعه و سنّی، اختلاف عرب و عجم، اختلاف کشورهای گوناگون، اختلاف قومیّتها و ملیّتها و تعصّبهای ناسیونالیستی، چیزهایی است که دارند در بین جوامع مسلمان مشتعل می کنند. باید مقابل اینها ایستاد.»[9]

از شاخصه ها و خصوصیات این دوقطبی‌سازی، پشتیبانی مالی، رسانه ای و تجهیزاتی توسط ایادی استکبار و در رأس آنها آمریکا و انگلیس است: «آن تشیّعی که از لندن و از آمریکا بخواهد برای دنیا پخش بشود، آن تشیّع به درد شیعه نمی خورد»[10].

2. دوقطبی ملت ـ دولت و نظام؛

یکی از دوقطبی هایی که نه تنها مُخل اتحاد و اتفاق است که مضرّ امنیت ملی هم می باشد، دوقطبی ملت - دولت و نظام است. این دوگانه که از ترکیب دوقطبی های «ملت ـ دولت» و «ملت ـ نظام» تشکیل شده در گفتارهای حضرت امام خامنه ای به زیبایی تبیین شده است که ما در اینجا این دو قطبی ها را در یک عنوان کلی دوگانۀ «ملت ـ دولت و نظام» معرفی می کنیم. برخی از جریانات سیاسی خصوصاً در سالهای اخیر همواره در پی دامن زدن به این دوقطبی بوده و هستند.

موضع گیری های برخی عناصر سیاسی می تواند به تقویت این اختلاف کمک کنند و باعث شوند که رسانه های بیگانه ای که از وجود این دوقطبی برای از بین بردن امنیت کشور و ایجاد آشوب و کودتا استفاده می کنند، سوژۀ مناسب را بدست آورند.

مقام معظم رهبری در این باره می فرماید: «اتّحاد دولت و ملّت را به هم نزنید. ممکن است شما از یک دولتی خوشت بیاید، از یک دولت دیگری خوشت نیاید؛ دیگری هم از آن دولت دیگر خوشش نیاید، از این دولت خوشش بیاید؛ ممکن است، اشکالی هم ندارد. رقابتهای انتخاباتی به جای خود، اختلاف‌نظرها به جای خود، حتّی انتقاد هم به جای خود؛ امّا دولت و ملّت باید همه در کنار هم باشند؛ یعنی اگر در این مملکت یک حادثه‌ای رخ بدهد که تهدیدی برای کشور باشد، دولت و ملّت باید همدوش حرکت کنند. نِقار (آزردگی، ستیز) به وجود نیاورید، کدورت به وجود نیاورید، اتّحاد دولت و ملّت را حفظ کنید؛ این یکی از توصیه‌های بنده است در همۀ دولتها. در همۀ دولتهایی که بنده بعد از رحلت امام مسئولیّت داشتم، این توصیۀ من بوده است؛ با اینکه دولتها سیاستهای مختلفی داشتند، جهت‌گیری‌های مختلفی داشتند لکن ملّت باید با دولت همراه باشد، اتّحاد را حفظ کند؛ این منافات ندارد با انتقاد کردن یا حرف زدن یا مطالبه کردن؛ اینها اشکالی ندارد؛ رقابتهای انتخاباتی به جای خود.»[11]

«پرهیز از دو قطبی کردن جامعه» یکی از توصیه های پانزده گانۀ رهبر معظم انقلاب به دولتمردان در دیدار پنجم شهریورماه 1393 بود؛ البته این سخن به معنای نفی جناح بندی های سیاسی نیست، بلکه در عین حالی که می توان جناحهای مختلفی در جامعه حضور داشته باشند (البته در راستای مقررات و اصول جمهوری اسلامی) نباید جامعه را به دو قطب تبدیل کرد، زیرا این کار موجب دل زدگی،خستگی مردم، سرد شدن مردم نسبت به انتخابات، از بین رفتن اعتماد مردم و شکننده شدن محیط جامعه می شود؛ همچنانکه در انتخابات سال 1388 شاهد بودیم که بازی دوقطبی‌سازی انتخابات، زمینه‌ساز ناامنی و مناقشاتی شد که روند و نتایج انتخابات را زیر سؤال برد و به درگیری بی‌ سابقه‌ای انجامید که حماسه‌ بزرگ ملت در ۲۲ خرداد را تلخ و ناگوار نمود.

رهبر معظم انقلاب در جای دیگر می فرماید: «مردم در این انتخابات، اعتماد خودشان به نظام اسلامی و تبعیّت از نظام اسلامی را اثبات کردند و نشان دادند که تابع جمهوری اسلامی هستند، قوانین جمهوری اسلامی را قبول دارند، بر طبق این قوانین رفتار می کنند و عمل می کنند؛ این خیلی با ارزش است؛ این درست نقطۀ مقابل آن چیزی است که دشمنان ما دارند دنبال می کنند؛ می خواهند یک دوقطبی‌ای درست کنند بین حکومت و نظام از یک طرف و مردم از یک طرف؛ مردم به جای اینکه به زبان بیاورند و حرف بزنند، آمدند در میدان نشان دادند که نخیر، این‌جوری نیست. البتّه قبلش هم آن راهپیمایی کذایی بیست‌ودوّم بهمن بود با آن عظمت، با آن شور و شعور؛ مردم واقعاً این‌جوری هستند.»[12]

درحالی که برخی بازیگران سیاسی که حیات، دوام و قوام خود را در قطبی‌سازی می‌بینند و فکر می کنند رمز فعال‌ شدن پایگاه اجتماعی شان در همین دوگانه‌ سازی است و امید دارند تا به جای داشتن برنامه‌ای مشخص، با تخریب رقیب به کسب رأی و فتح کرسی های قدرت دست یابند؛ شعار «همدلی و همزبانی دولت و ملت» از سوی رهبر انقلاب برای سالی که دو انتخابات مهم مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری را در خود داشت مطرح شد تا نسخه ای باشد برای خاتمۀ قطب بندی های ساختگی در جامعه.[13] ایشان ایجاد دوگانۀ دروغین و خطرناک «ملت –نظام» را یکی از اهداف استکبار جهانی معرفی می کنند و در این زمینه یادآور می شوند: «یکی از هدفهای دائمی جبهۀ دشمن -که در رأسش هم آمریکا است- از اوّل انقلاب تا امروز این بوده است که یک دوقطبیِ خطرناک بین مردم و نظام به‌وجود بیاورد؛ درست عکس آن چیزی که جمهوری اسلامی بر اساس آن بنا شده است؛ یعنی آمیختگی کامل نظام با مردم. آنها خواسته‌اند این شکاف را به‌وجود بیاورند؛ البتّه موفّق نشده‌اند. انتخابات از جملۀ مواردی است که دشمن را در این عرصه مأیوس می کند؛ یعنی نشان‌دهندۀ ارتباط مستحکم نظام با مردم است و این دوقطبی مورد علاقۀ دشمن را به کلّی از بین می برد. به این اعتبار، انتخابات مصداق «اِن تَنصُرُوا الله» است.»[14]

خنثی کردن این دوگانۀ خطرناک «ملت – نظام» همانگونه که در فرمایشات مقام معظم رهبری آشکار می باشد، وابسته به حضور پررنگ مردم در انتخابات و راهپیمایی های مختلف است. البته در اینجا نقش مبلّغین دینی بسیار با ارزش و پررنگ است، چرا که ایشان می توانند با صدای رسای خود و استفاده از فضاهای مختلف تبلیغی، مردم را به حضور پررنگ در انتخابات و راهپیمایی ها ترغیب و از ورود به این گونه حواشی مخرّب بازدارند.

3. دوقطبی بین قوا؛

از دیگر دوقطبی هایی که معظم له در فرمایشاتشان به آن اشاره و جامعه را از آن برحذر می دارند، دوقطبی و چند دستگی بین قوا است؛ از نگاه ایشان قوای سه گانه در عین حالی که استقلال دارند، باید به وظایف خود در حوزه های مختلف نظارتی و بازخواهی و اجرایی و غیره عمل کنند.

رهبر معظم انقلاب در این مورد می فرماید: «قوای سه‌گانه هم باید با هم متّحد باشند - دولت، مجلس، قوّۀ قضائیّه - باز این منافات ندارد با اینکه مجلس در قبال دولت به وظایف خودش عمل کند؛ به وظایف قانون اساسی عمل بکند؛ سؤال کند، مطالبه کند، بخواهد، قانون گذاری کند، استیضاح کند و امثال اینها؛ لکن بایستی قوا با هم همراه باشند، در مسائل اساسی کشور باید زیر یک چتر قرار بگیرند؛ همه؛ نیروهای مسلّح همین‌جور، آحاد مردم همین‌جور. پس این توصیۀ سوّم ما است: نگذارید احساسات شخصی یا احساسات جناحی یا مطلقاً احساسات، بر منطق غلبه کند. منطق این است که وقتی دشمن از دور نگاه می کند، احساس کند که اینجا یکپارچه است، احساس یکپارچگی بکند. اینکه حرفهایی زده بشود که از آن حرفها دوجریانی و دوجهتی و تخاصم و دوقطبی‌گری در داخل ملّت یا در مجموعۀ نظام استفاده بشود، به ضرر کشور است.»[15]

در واقع یکی از مؤلفه های مهم در حل مشکلات کشور و جامعه اعم از مسائل اقتصادی تا مشکلات فرهنگی و اجتماعی، همدلی بین مسئولین و قوای کشور از یک سو و همدلی و اتحاد بین ملت و دولت از سوی دیگر است و هرآنچه یا هرآنکه بخواهد با گفتار ناصواب یا عملکردی خارج از دایرۀ منطق و عقلانیّت این دوگانه را که باید بر محور وفاق باشد به دوقطبی بدل کند، خواسته یا ناخواسته در زمین دشمن بازی کرده است.

4. دوقطبی مجلس دولتی - مجلس ضد دولتی؛ دوقطبیِ مجلس دولتی و مجلس ضدّدولتی از دیگر دوگانه های کاذبی است که رهبر معظم انقلاب بدان توجه داشته و جامعه را در مورد آن مطلع کرده، هشدار می دهد:

«دوقطبیِ مجلس دولتی و مجلس ضدّدولتی؛ کأنّه در ایران یک عدّه طرف‌دار مجلس دولتی‌اند، یک عدّه طرف‌دار مجلس ضدّ دولتی‌اند؛ نه، ملّت ایران نه مجلس دولتی می خواهند، نه مجلس ضدّ دولتی.»[16]

ایشان در ادامه ده شاخصۀ یک مجلس معیار را برمی شمارند که عبارتند از:

1. آشنا بودن به وظائف خود؛

2. متعهّد، متدیّن و شجاع بودن؛

3. مرعوب آمریکا نبودن؛

4. علاقه مند واقعی به پیشرفت کشور؛

5. پیشرفت کشور را در تربیتِ علمیِ جوانانِ با استعدادِ این کشور و این ملّت دانستن؛

6. آشنا بودن به مشکلات مردم و هم به مشکلات کشور؛

7. درصدد درمان و علاج آن مشکلات باشد؛

8. فریب ترفند دشمن را نخورد؛

9. به عزّت ملّی و استقلال ملّی اهمّیّت بدهد و عزّت و استقلال ملّی را پایمال نکند؛

10. ایستادگی در مقابل طمع‌ورزی و زیاده‌خواهی استکبار، و طمع‌ورزی قدرتهایی که دستشان از ایران کوتاه شده و تلاش می کنند که دوباره برگردند و زمام قدرت را در دست بگیرند.[17]

دامن زدن به اختلافات شیعه و سنی در جامعه که آن را به یک دوقطبی بدل می کند، آنهم در شرایط کنونی جهان اسلام و منطقه که درگیر جنگهای داخلی و گروه های تکفیری و تجزیه طلب است، از تاکتیکهای دشمن می باشد

ایشان بعد از بیان این شاخصه ها تأکید می کنند: «قانون‌گذاری یعنی این- مردم این‌جور مجلسی را می خواهند. مجلس دولتی و مجلس ضدّ دولتی یعنی چه! اینها دوقطبی‌های کاذب است. شما با یکایک ملّت ایران تماس بگیرید و بگویید آیا شما مجلسی می خواهید که دردهای کشور را، مشکلات کشور را، مشکلات مردم را بشناسد و بخواهد آن را حل کند یا مجلسی که طرف‌دار زید یا عمرو باشد. جواب چیست از طرف مردم؟ معلوم است که مردم آن اوّلی را می خواهند ... .»[18]

5. دوقطبی تندرو – میانه رو؛

از دیگر مواردی که در منظومه فکری امام خامنه ای جزء دو قطبی های کاذب به شمار می آید، دو قطبی تندرو – میانه رو است. این دوگانه که در سالهای اخیر مکررا در لسان دشمنان انقلاب و فریب خوردگان داخلی آنها؛ همانان که به تعبیر ایشان «از نفس‌ افتاده‌ها، پشیمان‌شده‌ها، بوی لذّت دنیا به مشامشان رسیده‌ها»[19] هستند، به کار رفته است در بیانات ایشان اینگونه معرفی می شود:

«این هم خطا است که ما خیال کنیم اگر گفتیم فلانی انقلابی است، یعنی فلانی افراطی است؛ یا وقتی می خواهیم اشاره کنیم به انقلابی‌ها و انقلابیّون، تعبیر افراطی را به کار ببریم؛ نه، این خطا است. انقلابی گری به معنای افراطی بودن نیست. این دوگانه‌هایی که سوغات بیگانه‌ها و حرف دشمنان ایران است، نباید در ایران و در فرهنگ سیاسی ما جا باز کند؛ آنها تقسیم می کنند مردم را به تندرو و میانه‌رو. بحث تندرو و کندرو نداریم. انقلابی را می گویند تندرو، غیر انقلابی را می گویند میانه‌رو! این یک دوگانۀ بیگانه است، آنها اینها را در رادیوهایشان، در تبلیغاتشان، در اظهاراتشان تکرار می کنند، ما این را نباید تکرار بکنیم. انقلابی، انقلابی است.»[20]

ایشان در سال 1394 در یکی از سخنرانی های خود به تبیین این ادبیات می پردازند و زوایایی از حقیقت این دوگانه را آشکار می کنند:

«دشمنان انقلاب از روز اوّل آمدند تعبیر ادبیّات تندرو و میانه‌رو را مطرح کردند؛ فلانی تندرو است، فلان جریان تندرو است، فلان جریان میانه‌رو است. آن روز، از همه تندروتر هم از نظر آنها امام بزرگوار بود؛ امروز هم از همه تندروتر، به نظر آنها این بندۀ حقیر هستم ... آنهایی که امروز در بیرون از مرزهای کشور می گویند تندرو، مقصودی دارند و معنایی مورد نظرشان است. دوستان ما و برادران ما در داخل مراقب باشند آنچه مقصود او است تکرار نکنند. آنهایی که می گویند تندرو، منظورشان کسانی است که در راه انقلاب مصمّم‌تر و پایدارترند؛ حزب‌اللّهی‌ها را می گویند تندرو. میانه‌رو [هم‌] کسی است که در مقابل آنها تسلیم باشد. در ادبیّات سیاسی آمریکا و انگلیس و امثال اینها، معنای تندرو و میانه‌رو این است: تندرو کسی است که پایبند انقلاب است، میانه‌رو کسی است که در مقابل خواسته‌های آنها تسلیم است.»[21]

_______________________________________________

[1]. آل‏عمران/ 103.

[2]. آل‏عمران/ 64.

[3]. آل‏عمران/ 105.

[4]. دوگانه‏های حقیقی دیگری نیز با وقوع انقلاب اسلامی ایران پا به عرصۀ ادبیات سیاسی گذاشتند؛ مانند «اسلام ناب محمدی و اسلام آمریکایی»، «مستضعفین و مستکبرین» و... که همۀ آنها در دوقطبی «انقلاب و استکبار» معنا پیدا می‏کنند.

[5]. بیانات مقام معظم رهبری در تاریخ 14/11/1390.

[6]. بیانات مقام معظم رهبری در دیدار مردم شهر نجف‏آباد اصفهان در تاریخ 05/12/1394.

[7]. بیانات مقام معظم رهبری در انتصاب حجت‌الاسلام‌والمسلمین اراکی به سمت دبیر کلی مجمع تقریب مذاهب اسلامی در تاریخ 24/04/1391.

[8]. بیانات مقام معظم رهبری در تاریخ 21/7/1393

[9]. بیانات مقام معظم رهبری در دیدار شرکت‌کنندگان در سى‌ و دومین دوره مسابقات بین‌المللى قرآن کریم در تاریخ 02/03/1394.

[10]. بیانات مقام معظم رهبری در تاریخ 21/09/1391.

[11]. بیانات مقام معظم رهبری در مراسم بیست‌ و هفتمین سالگرد رحلت امام خمینی! در تاریخ14/03/1395.

[12]. بیانات مقام معظم رهبری در تاریخ 20/12/1394.

[13]. خبرگزاری مهر، کاسبان دوقطبی سازی، مورخ دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴.

[14]. بیانات مقام معظم رهبری در تاریخ 19/11/1394.

[15]. بیانات مقام معظم رهبری در مراسم بیست‌ و هفتمین سالگرد رحلت امام خمینی!، مورخ:14/03/1395.

[16]. بیانات مقام معظم رهبری در تاریخ 05/12/1394.

[17]. برای اطلاع بیش‏تر رجوع شود به بیانات مقام معظم رهبری در تاریخ 05/12/1394.

[18]. همان.

[19]. رجوع شود به بیانات مقام معظم رهبری در تاریخ 13/08/1395.

[20]. بیانات مقام معظم رهبری در مراسم بیست‌ و هفتمین سالگرد رحلت امام خمینی! در تاریخ 14/03/1395.

[21]. بیانات مقام معظم رهبری در تاریخ 05/12/1394.

برچسب‌ها: 
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.