نعمت‌های بهشتی چگونه است؟

10:24 - 1395/09/20

شاید برای شخصی این سوال پیش آید که چرا بعضی از نعمت‌ها را خداوند متعال در بهشت به انسان می‌دهد، ولی همان نعمت را در زندگی دنیا بر بنده‌اش حرام می‌کند!؟ در این نوشتار تلاش می‌کنیم، پاسخ این سوال را بر اساس آیات قرآن بدهیم.

فسق در بهشت!؟

اسلام دینی است که به خاطر پیشرفت روز افزونی که در جامعه داشته، از سوی افراد مغرض یا نادان مورد هجوم قرار گرفته است، یکی از این هجمه‌ها که از سوی این افراد به اسلام شده این است که اسلام دین شهوت و هوس است؛ زیرا افراد جامعه خویش را به نعمت‌هایی مانند شراب، دوشیزگان بهشتی و ... وعده می‌دهد. «پاپاس فندر» در كتابش مى‌‏نويسد: «محمد كوشش كرد ... با وعده بهشت پر از عيش و عشرت نفسانى، مذهب و آيين خود را مقبول اعراب سازد».[1] این اندیشه گرچه از سوی دیگر مستشرقان منصف[2] مورد نقد قرار گرفته است، ولی از آن‌رو به آن می‌پردازیم که می‌تواند این سوال را در ذهن خوانندگان ایجاد کند که چه تفاوتی بین دنیا و آخرت وجود دارد که بعضی چیزها در دنیا از سوی خداوند متعال منع شده است، ولی همان‌ها در آخرت به عنوان پاداش به مومنین داده می‌شود مانند شراب، حوریه بهشتی؟

برای پاسخ به این سوال ابتدا باید به این نکته دقت داشت که اگر خداوند متعال در این دنیا انسان را از ارتباط نامشروع منع می‌کند و در آخرت سخن از پیوند با حورالعین بیان می‌کند به این نکته اشاره دارد، که این پیوند بر اساس ازدواج است به همین خاطر در آیات متعدد این‌گونه می‌گوید: «زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عين[دخان/45 ـ طور/20] و«حور العين» را به همسرى آن‌ها در مى‏‌آوريم‏» و یا اگر سخن از شراب بهشتی است، ویژگی‌های آن نیز در قرآن بیان می‌شود تا خواننده گمان نکند که این شراب همان خمر و شرابی است که در دنیا منع شده است مثلاً اگر در سوره محمد(صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌فرماید: «أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبينَ[محمد/15] نهرهايى از شراب(طهور) كه مايه لذّت نوشندگان است‏» در جایی دیگر از این کتاب الهی این شراب را این‌گونه وصف می‌کند که،«لا يُصَدَّعُونَ عَنْها وَ لا يُنْزِفُون‏[واقعه/19] امّا شرابى كه از آن درد سر نمى‌‏گيرند و مست نمى‏‌شوند» و علاوه بر آن، بهشتیان به آن‌چنان درک و فهمی رسیده‌اند که دیگر درخواستی نسبت به گناه ندارند؛ زیرا که بد بودن آن را درک کرده‌اند، از این‌رو هیچگاه درخواستی برای این اعمال قبیح ندارند.

بعد از بیان این نکته، باید به این حقیقت اشاره کرد که اطلاعات ما نسبت به عالم آخرت بسیار کم است، زیرا که خداوند متعال در قرآن می‌فرماید: «عَلى‏ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثالَكُمْ وَ نُنْشِئَكُمْ في‏ ما لا تَعْلَمُون‏[واقعه/61] تا گروهى را به جاى گروه ديگرى بياوريم و شما را در جهانى كه نمى‌‏دانيد آفرينش تازه‏‌اى بخشيم‏».

علاوه بر آن، زمانی که به آیات دیگر قرآن کریم مراجعه می‌کنیم خداوند می‌فرماید: «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ[ابراهیم/48] در آن روز زمين به غیر زمين، و آسمان‌ها(به آسمانى ديگرى) مبدل مى‏‌شود» با توجه به تبدیل زمین، قوانین نیز متفاوت خواهد شد، زیرا در دنیا قوانین بر اساس نیازها و به خاطر روابطی است که در جامعه وجود دارد، جعل شده است، ولی زمانی که دنیا متحول گردید و جامعه به نحوی دیگر شکل گرفت، قوانین آن نیز متفاوت خواهد بود.[3]، از این‌روست که خداوند متعال، زمانی که سخن از نعمت‌های بهشتی به میان می‌آورد، از کلمه مَثَل به معنای «شبیه» استفاده می‌کند، به عنوان مثال می‌فرماید: «مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتي‏ وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهار[رعد/35] شبیه بهشتی که به متقین وعده داده شده است از زیرش نهرها جاری است» و یا در آیه دیگری می‌فرماید: «مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتي‏ وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِن ...‏[محمد/15] شبیه بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده، چنين است: در آن نهرهايى است از آب صاف و خالص كه بدبو نشده است‏».

برای روشن شدن این مطلب، این‌گونه می‌توان مثال زد فرض کنید شخصی بخواهد برای بچه‌ای که در رحم مادر است و هیچ‌گونه درکی نسبت به عالم خارج ندارد، لذت غذا خوردن و بوئیدن گل محمدی را توضیح دهد، در این صورت چاره‌ای ندارد جزء این‌که از مثال‌هایی بهره ببرد که این کودک با آن آشناست. نسبت درک ما به آخرت نیز به همین نحو است. از این‌رو نباید گمان کنیم که اگر سخن از نعمت‌هایی در بهشت شده است که در دنیا، خداوند متعال انسان را از آن منع کرده، این نعمت‌ها همان موارد ممنوعه است. بلکه نعمت‌های بهشتی بزرگ‌تر و لذت بخش‌تر از نعمت‌های این دنیاست، همان‌گونه که خداوند متعال در وصف دنیا و آخرت می‌فرماید: «مَتاعُ الدُّنْيا قَليلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْر[نساء/77] زندگى دنيا اندك‏ است، زندگى آخرت براى كسى كه تقوا پيشه كند بهتر است‏» گرچه بر اساس آیه «لَهُمْ ما يَشاؤُن‏ عِنْدَ رَبِّهِم‏ [زمر/34] برای بهشتیان آن چیزی که بخواهند نزد پروردگارشان براى آنان موجود است‏»، در بهشت اگر شخصی نعمت‌های محدود دنیایی را نیز خواسته باشد، خداوند متعال به وی عطا می‌کند.

_______________________________________________________
پی‌نوشت
[1]. به نقل از الابطال، ص 256.
[2]. رجوع کنید به «نظر مستشرقین درباره ازدواج های پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله)»
[3]. به عنوان مثال، و در قیامت، نظام فردی جریان دارد، و روابط اجتماعی، أعم از خانواده یا جامعه در وجود ندارد و چنین روابطی بین مردم حاکم نیست. که برای مطالعه بیشتر می‌توانید رجوع کنید به تفسیر تسنیم، آیت الله‌جوادی، آملی،ج4،ص223 و یا در کتاب دیگر ایشان با نام جامعه در قرآن، ص337.

امتیاز: 
No votes yet

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 151