حقیقت ائمه فراتر از عالم ماده

11:25 - 1397/02/04

در عالم انوار، حقیقت نوری قرآن بر حقیقت امیرالمومنین(علیه‌السلام) افاضه شده است، لذا حضرت بعد از ولادت، در آغوش پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) آیاتی از قرآن را تلاوت کرد.

 حقیقت نوری

در فضای مجازی با توجه به روایتی که در کتاب امالی صدوق(ره) نقل شده نسبت به تناقض داده شده و گفته اند شیعه متناقض سخن گفته است. در این روایت آمده امیرالمومنین(علیه‌السلام) پس از تولد در آغوش پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) آیاتی از سوره مومنون را قرائت فرمود، لذا اشکال شده که چگونه قرائت قرآن قبل از نزول قرآن و رسالت  حضرت امکان دارد؟ این تناقض است.

در پاسخ باید گفت: هرچند که در سند این روایت مناقشاتی شده است، زیرا برخی از راویانی که در سلسله سند قرار دارند، توثیق نشده و یا در مدح و ذم آنان اختلاف نظر وجود دارد،[1] اما متن و محتوای روایت را می‌توان با مبانی دیگر توجیه کرد، زیرا نزول قرآن دارای مراتبی است که مرتبه اوّل آن در عالم نور بر انوار مقدس پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و ائمه اطهار(علیهم‌السلام) افاضه شده بود. همان طور که آیه شریفه: «وَ إِنَّکَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَکیمٍ عَلیم[نمل/ 6] به یقین این قرآن از سوى حکیم و دانایى بر تو القا مى ‏شود» بر همین معنا اشاره دارد که پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) حقیقت قرآن را بدون واسطه ملک در عالم نور دریافت کرده، سپس بر انوار مقدسه ائمه اطهار(علیهم‌السلام) نازل شده است.[2] و حتی در برخی از روایات، به مرتبه ای از نزول قرآن ، یعنی «الحقایق للانبیاء»  اشاره شده است که امری ورای الفاظ ظاهری آن بوده و چیزی نیست که منحصر به بعد از ظهور اسلام باشد، بلکه قرآن حقیقت کلام تمام انبیاست و هر یک از انبیا به مرتبه ای خاص از همین حقیقت متصل بوده اند.[3] هر چند حقیقت متعالی و کامل آن بر قلب پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) نازل شده است، پس امام معصوم(علیه‌السلام)، از مصادیق حقیقی انسان کامل بوده، و قرآن ناطق است، و قرآن خطی و چاپی که در دست مسلمانان است، قرآن صامت است.
در عالم انوار، حقیقت نوری قرآن بر حقیقت امیرالمومنین(علیه‌السلام) افاضه شده است، لذا حضرت بعد از ولادت، در آغوش پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) آیاتی از قرآن را تلاوت فرمودند
بنابراین، این روایت، تعارضی با رسالت پیامبر اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله) ندارد، زیرا نزول قرآن دارای مراتبی است که اولین مرتبه نزول قرآن بر نور مقدس نبی اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بوده و آن حضرت دارای حقیقتی غیر از آن بدن مادی و جسم ظاهری در دنیا هستند؛ همان گونه که حضرت عیسی(علیه‌السلام) بعد از ولادت، فرمود: «قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا [مریم/ 30] من بنده خدایم، او کتاب (آسمانى) به من داده و مرا پیامبر قرار داده است» حال آن که آن موقع کتابی در دست نداشت؛ پس قبل از این که به این دنیا قدم بگذارند، در عالم نور بر نور آنان کتب الاهی نازل شده بود.

در نتیجه: و این یک امری نبوده که برای پیامبر تازگی داشته باشد؛ زیرا پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) به تمام حقایق عالم و قرآن آگاه بودند.

___________________________________
پی‌نوشت
[1]. شیخ طوسی، امالی، ص 708، انتشارات دار الثقافة، قم، 1414ق؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 35، ص 18، مؤسسة الوفاء، بیروت، 1404ق.
[2]. سید عبد الحسین، ‏اطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج 9، ص 107و 354 و ج 10، ص 285 و 286، انتشارات اسلام‏، تهران، چاپ دوم، 1378ش.
[3]. مجلسی، بحار الانوار، ج75، ص 278، موسسه الوفاء، بیروت، 1404.

امتیاز: 
No votes yet

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
لطفا پاسخ سوال را بنویسید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 282