اطاعت از خدا یا اطاعت از دستور خلاف شرع مدیر

01:06 - 1396/10/20

- آنچه برای یک مومن مسلمان مهم است اینکه در میان اطاعت خدا و اطاعت از مدیر در انجام فعل حرام آنچه برای او باید مهم باشد خشنودی خداوند است که این امر حاصل نمی شود مگر اینکه ترک فرمان مدیر صورت پذیرد.

نافرمانی خدا

سعادت و شقاوت افراد در پی انجام فرامین الهی و دوری از گناهان است. پیروی از دستورات الهی را می‌توان شرط عبودیت و بندگی دانست و بندگی یعنی عبد تمام زوایای زندگی خود را بر اساس خوشنودی مولای خود برنامه ریزی کند. حال گاهی خداوند در مسیر زندگی انسان امتحاناتی را قرار می دهد که این امتحانات را می توان بزنگاه‌های شناخت عبد از غیر عبد بیان داشت.
موردی که شاید برای بعضی از کارمندان و گارگران شرکتها و ادارات به وجود می‌آید به این صورت است که مدیر شرکتی از کارمند خود فعل حرام و خلاف قوانین شرعی را طلب دارد و از طرفی کارمند میان دوچیز محصور می شود بین اینکه حرف مدیر را اجرا نکند موجب مشکلات کاری می شود و از طرفی اگر بخواهد حرف مدیر را انجام دهد برخلاف فرامین الهی عمل کرده است. حال اینجا چه کار باید کرد؟
اطاعت از مافوق یا مدیر تا حدی الزامی است که فرمانها در چهار چوب شرع مقدس بوده، مخالف با دین و آیین اسلام نباشد، اما اگر مافوق دستوری صادر کرد که در جهت مخالفت دین بود یا این که به انجام دادن گناهی فرمان داد، نباید پذیرفت. امام علی(علیه السلام) می فرمایند: «اطاعت مخلوق در معصیت خالق روا نیست.» [1]
بر این اساس است که باید گفت: «هیچ فرد مسلمانی نمی تواند به عنوان دستور مافوق فرمان غیر شرعی او را اجرا نماید و او را در جلوگیری از شعائر اسلامی و غصب حقوق و آزادی های مشروعه و کارهای ضد اسلامی، کمک و یاری نماید.» [2]
شاید بگوییم که در صورت عدم اطاعت و تمرد از فرمان مدیر، شغل و کار خود را ازدست می‌دهیم که پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) در توصیه به ابوذر غفاری می فرماید: اگر مردم به آیه دو و سه، سوره طلاق عمل می کردند، همین دو آیه آنها را در زندگی کفایت می کرد. [3]
خداوند در قرآن می فرماید: «مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَکَّلْ عَلَي اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدْراً [طلاق/2، 3] و هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم می کند و او را از جایی که گمان ندارد روزی می دهد و هر کس بر خدا توکّل کند، کفایت امرش را می کند خداوند فرمان خود را به انجام می رساند و خدا برای هر چیزی اندازه ای قرار داده است!»
لذا انسان باید اولا اعتقاد و اعتماد به پشتیبانی خداوند پیدا کند و بداند همه کاره اوست و ثانیا بداند این خداست که راهگشا می باشد و باید فرامین او را اطاعت کرد.

پی نوشت:
1). «لَا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ‏ فِي‏ مَعْصِيَةِ الْخَالِق‏»، ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي (للصدوق)، 1جلد، اعلمى - بيروت، چاپ: پنجم، 1400ق / 1362ش، ص370.
2). مجمع المسائل آیت الله گلپایگانی، دار القرآن الكريم - قم، ذی القعدة 1413ـ 1372 ش، ج1، ص536، م39.
3). «يا أباذر لو أن الناس كلهم أخذوا بهذه الآية لكفتهم‏ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً. وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ‏»، فيض كاشانى، محمد محسن، الوافي، كتابخانه امام أمير المؤمنين على عليه السلام - اصفهان، چاپ اول، 1406 ق، ج26، ص196.

امتیاز: 
Average: 5 (1 vote)

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 168