منشأ مشکلات انسان در دنیا

06:51 - 1396/10/23

خدایی که این همه به انسان نعمت داده است، سختی‌های این دنیا را هم برای رشد او قرار داده نه برای اذیّت کردن بی فایده او!

دنیا و سختی

سؤال: از آنجا که خداوند متعال در قرآن می‌فرماید: «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ‏ في‏ كَبَد؛ به راستى كه انسان را در رنج آفريده‌‏ايم‏.»[بلد/ 4] آیا منشأ مشکلات انسان‌ها خودشان هستند یا خدا!؟

پاسخ: خداوند متعال در آیه ای دیگر از قرآن کریم می فرماید: «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيم‏؛ ما انسان را در بهترين صورت و نظام آفريديم.»[تین/ 4]

"تقويم" به معنى در آوردن چيزى به صورت مناسب، و نظام معتدل و كيفيت شايسته است، و گستردگى مفهوم آن اشاره به اين است كه خداوند انسان را از هر نظر موزون و شايسته آفريد، هم از نظر جسمى، و هم از نظر روحى و عقلى، چرا كه هر گونه استعدادى را در وجود او قرار داده، و او را براى پيمودن قوس صعودى بسيار عظيمى آماده ساخته، و با اينكه انسان "جرم صغيرى" است، "عالم كبير" را در او جا داده و آن قدر شايستگي‌ها به او بخشيده كه لايق خلعت‏ «وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ؛ ما فرزندان آدم را كرامت و عظمت بخشيديم.»[اسراء/ 70] شده است. همان انسانى كه بعد از اتمام خلقتش می‌‏فرمايد: «فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ؛ پس بزرگ و پر بركت است خدايى كه بهترين خلق كنندگان است»[مؤمنون/ 14][1]

با این اوصاف؛ آیا منطقی است خدایی که این همه، انسان را مورد لطف خود قرار داده و از نظر خلقت، او را بزرگ داشته است، بی خود و بی جهت او را به سختی و مشقّت اندازد؟! قطعاً خداوند، این دنیا (با همه مشقّتهایش) را برای رشد و تعالی انسان و شکوفایی گوهر نهفته درونی او قرار داده است تا بتواند به بهترین درجاتی که استعداد آن را دارد برسد. پس نگاه به جنس سختی ها در این دنیا، صرفاً از جهت عروج و تکامل است.

نکته: عجین شدن زندگی این دنیا با سختی های گوناگون، هیچگاه به معنای آن نیست که انسان اجازه دارد با دست خود، خود را به هر سختی بی اندازد. جز اینکه او می تواند از هر سختی در راه خدا و وصول به درجات بالای انسانی استقبال کند. پس سختی که در راه خدا باشد ارزشمند و معتبر است، چون او را به سعادت می رساند؛ نه هر سختی! لذا اگر خوب بنگریم این سختی ها نمی‌تواند به معنای اذیّت و آزار حقیقی باشند، بلکه راهی برای سعادت حقیقی ما هستند.(البتّه اگر درست با آنها برخورد کنیم.)

[1]. مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، جلد27، ص144، دار الكتب الإسلامية - ايران - تهران، چاپ: 10، 1371 ه.ش.

امتیاز: 
No votes yet

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 172