راز مشروعیت حکومت اسلامی

11:56 - 1396/01/27

- از آنجا که پیش از ظهور امام زمان(علیه السلام) احکام و قوانین اسلامی باید در جامعه نهادینه و اجرایی شوند، لاجرم بی نیاز از تشکیل حکومت اسلامی نیستیم.

حکومت اسلامی

نهضت انقلاب اسلامی و برپایی حکومت اسلامی توسط امام خمینی(رحمت الله علیه) یکی از مهمترین و زیباترین اتفاقات قرن اخیر به حساب می‌آید که خود نقطه عطفی در شکل گیری اندیشه و نهضت‌های اصلاحی در سرتاسر جهان بوده است. آثار و برکاتی که انقلاب اسلامی برای ایران اسلامی و حتی جهان به دنبال داشته، بر اهل تحقیق مبرهن است، با این حال از ابتدای شکل گیری این نهضت اسلامی، افراد مختلفی چه در لباس دین و چه در لباس غیر دین، سعی داشته‌اند مشروعیت و ارزشی بودن این نهضت و انقلاب را زیر سؤال ببرند و آن را یکی از مصادیق حکومت طاغوتی معرفی کنند. در این نوشتار سعی داریم به شبهه طاغوتی بودن حکومت اسلامی پاسخ دهیم.

جواب را در ضمن چند مقدمه بیان می کنیم

نکته: اول: اولین نکته‌ا‌ی که قبل از بیان هر چیزی باید به آن توجه داشت، این است که، احکام و قوانین اسلامی تنها برای یک دوره زمانی خاص و مربوط به زمان حضور پیامبر اکرم(صلی الله علیه و اله) و ائمه اطهار(علیه السلام) نبوده است، بلکه این قوانین و احکام از زمان وضعشان تا زمانی که جهان برپاست، مشروعیت دارند، چرا که قوانین و مقرراتی که پیامبراکرم(صلی الله علیه و اله) از طرف باری تعالی برای بندگان آوردند، آخرین قوانین و مقررات الهی هستند؛ کما اینکه حضرت محمد(صلی الله علیه و اله) نیز آخرین پیامبر الهی است که بعد از ایشان پیامبری مبعوث نشد: «ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَليماً؛[احزاب/40] محمّد(صلی الله علیه و اله) پدر هيچ يك از مردان شما نبوده و نيست، ولى رسول خدا و ختم ‏كننده و آخرين پيامبران است و خداوند به همه چيز آگاه است!.»

در خصوص قوانین و احکام شریعت اسلامی نیز بیان شده است: «عَنْ زُرَارَةَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنِ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ فَقَالَ حَلَالُ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ وَ لَا يَجِي‏ءُ غَيْرُهُ...؛[1] زرارة گويد: از امام صادق(علیه السلام) راجع بحلال و حرام پرسيدم فرمود: حلال محمد هميشه تا روز قيامت حلالست و حرامش هميشه تا روز قيامت حرام، غير حكم او حكمى نيست و جز او پيغمبرى نيايد...»

نکته دوم: با اندک تأملی در منابع و متون اسلامی با احکام و قوانینی مواجه می‌شویم که اقامه آنها در جامعه نیازمند داشتن قدرت و حکومت است، از این رو اگر کسی ادعا کند که پیش از برپایی حکومت جهانی قائم آل محمد(علیه السلام) نیازی به این چنین حکومتهایی نیست! در جواب آنها خواهیم گفت: این چنین ادعای بی پایه و اساسی ملزوم به تعطیلی بسیاری از احکام و قوانین و حدود دینی و اسلامی خواهد بود که در صورت نبودن حکومت، آن قوانین به تعطیلی کشیده خواهد شد، حد شرب خمر، حد دزدی، احکام قصاص،[2] حد زنا،[3]...

نکته سوم: از طرفی نبود حکومت اسلامی و دادن حکومت به نا اهلان نوعی مجوز و رضایت به تروج گناه و بی بند و باری است که شریعت اسلامی اجازه ترویج و شیوع آنان را نداده است. «إِنَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ؛[نور/19] كسانى كه دوست دارند زشتي ها در ميان مردم با ايمان شيوع يابد، عذاب دردناكى براى آنان در دنيا و آخرت است و خداوند مى‏ داند و شما نمى‏ دانيد!.»

با اندک دقتی در سیاست‌های رژیم ستم شاهی، متوجه خواهیم شد که بسیاری از نواهی در آن زمان آزاد بوده و کسی مانع انجام آنها نمی‌شد، وجود کاباره و مغازه های فراوان پخش مشروبات الکلی، محافل قمار و شرط بندی نه تنها به طور آشکار و بدون هیچ گونه واهمه‌ای در جامعه فعالیت می‌کردند، و کسی متعرض آنها نمی‌شد؛  بلکه این چنین خانه‌های فسادی دارای مجوزهای دولتی نیز بودند.

نکته چهارم: برای مشروعیت برپایی حکومت اسلامی پیش از ظهور آخرین منجی، به ادله وجوب امر به معروف و نهی از منکر نیز می‌توان اشاره کرد. باری تعالی در قرآن کریم می‌فرماید: «... اْلآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللّهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنینَ»[توبه/112] .آمران به معروف ، نهی کنندگان از منکر، وحافظان حدود(و مرزهای ) الهی،(مؤمنان حقیقی‌اند)؛ و بشارت ده به( اینچنین) مؤمنان!» و در آیه دیگر می‌فرماید: «الَّذینَ إِنْ مَکَّنّاهُمْ فِی اْلأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکَر...[حج/41] همان کسانی که در زمین به آنها قدرت بخشیدیم، نماز را بر پا می دارند، و زکات می دهند، و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند.»، از این آیات به خوبی می‌توان این چنین استفاده کرد که، احیای امر به معروف و نهی از منکر نیاز به قدرت اجرایی بالا دارد، «الَّذینَ إِنْ مَکَّنّاهُمْ فِی اْلأَرْضِ»، با توجه به این که منکرهای فراوانی در سطح جهان و جامعه وجود دارد، باید در رأس امور جامعه، حکومت اسلامی قدرتمندی(قدرت علمی، سیاسی، و بینشی) قرار داشته باشد، هم برای مقابله و جلوگیری از انجام منکر، هم برای اجرای احکام الهی از جمله، دفاع از مظلوم در سرتاسر جهان، کما اینکه در آیه شریف نیز مردم نیز برای غلبه بر ظالم زمان خود از خدای متعال درخواست یک شخص صالح را می کنند: :«وَ ما لَکُمْ لاتُقاتِلُونَ فی سَبیلِ اللّه والمُستَضعَفینَ مِنَ الرِّجالِ والنِّساءِ والوِلدنِ الَّذینَ یَقولونَ رَبَّنا أَخرِجنا مِن هذِهِ القَریَةِ الظّالِمِ أَهلُها واجعَل لَنا مِن لَدُنکَ وَلِیًّا واجعَل لَنا مِن لَدُنکَ نَصِیرا؛[نساء/۷۵] شما را چه شده است که در راه خدا و [در راه نجات[ مردان و زنان و کودکان مستضعف نمی‌جنگید، آنان که می‌گویند: پروردگارا! ما را از این شهری که مردمش ستمگرند، بیرون بر و از جانب خود، رهبر و سرپرستی برای ما قرار ده و از سوی خودت، برای ما یاوری تعیین فرما.»

سخن آخر: انقلاب اسلامی در جهت نهادینه و اجرایی کردن قوانین اسلامی شکل گرفته است، حکومتی که به دنبال برپا کردن قوانین و حدود الهی است، و نباید به ناحق آن را حکومتی طاغوتی معرفی کرد، هر چند این حکومت نیز همانند بسیاری از حکومت‌ها دارای نقص و اشکالاتی است، ولی این امر نباید موجب زیر سؤال بردن اصل و اساس آن شود.
پی نوشتها:
[1]. الكافي، كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، ناشر: دار الكتب الإسلامية - تهران، چاپ: چهارم،سال چاپ: 1407 ق، ج‏1، ص58، ح19.
[2]. «وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ فيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ؛[مائده/45] و بر آنها[بنى اسرائيل‏] در آن [تورات‏]، مقرر داشتيم كه جان در مقابل جان، و چشم در مقابل چشم، و بينى در برابر بينى، و گوش در مقابل گوش، و دندان در برابر دندان است و هر زخمى، قصاص دارد و اگر كسى آن را ببخشد (و از قصاص، صرف نظر كند)، كفاره (گناهان) او محسوب مى‌شود و هر كس به احكامى كه خدا نازل كرده حكم نكند، ستمگر است.»
[3]. «الزَّانِيَةُ وَ الزَّاني‏ فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ وَ لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ في‏ دينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لْيَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنينَ؛[نور/2] هر يك از زن و مرد زناكار را صد تازيانه بزنيد و نبايد رأفت(و محبّت كاذب) نسبت به آن دو شما را از اجراى حكم الهى مانع شود، اگر به خدا و روز جزا ايمان داريد! و بايد گروهى از مؤمنان مجازاتشان را مشاهده كنند!»

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
Image CAPTCHA
متن تصویر را در کادر وارد نمائید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 114