شادی و سجده‌ی شکر عائشه از خبر شهادت امیرالمومنین

03:44 - 1395/12/28
facenema
شادی عائشه از شنیدن خبر شهادت امیرالمومنین

پس از آن‌که شیعه انگلیسی در توهین و بی حرمتی به عائشه همسر رسول گرامی اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله) پا را از حد، فراتر گذاشتند، در مقابل، طیف وهابیت نیز در تبرئه و پاک‌سازی چهره عائشه، بسیاری از وقایع تاریخی را تحریف کرده و بر حقایق تاریخی سرپوش می‌گذارند و آن را به ‌گونه‌ای دیگر جلوه می‌دهند. هم‌چنان‌که در جهت، پروژه‌ی تحریف غصب خلافت نیز، همواره بر طبل «روابط حسنه خلفا با امیرالمومنین» می‌کوبند و با سرپوش گذاشتن بر حقایق تاریخی، چنان جلوه می‌دهند که گویی هیچ اختلافی بین امیرالمومنین(علیه‌السلام) با خلفا وجود نداشته، بلکه حضرت با خلافت آنان موافق بود و غصبی صورت نگرفته است.

همچنین روابط بین خلفا و حضرت زهرا(علیهاالسلام) را آن‌چنان حسنه و بی مشکل جلوه می‌دهند تا بر شهادت حضرت زهرا(علیهاالسلام) سرپوش گذاشته و آن را مرگ طبیعی جلوه دهند، تا لکه‌ی ننگ قتل حضرت، متوجه دامان آنان شود. جالب آن‌که تمام اختلاف حضرت زهرا(علیهاالسلام) با ابوبکر را نیز فقط و فقط به فدک منحصر می‌کنند و آن را نیز به ‌گونه‌ای کوچک جلوه می‌دهند که گویی اختلاف چندانی در میان نبوده و سرانجام، حضرت فاطمه(علیهاالسلام) نیز نظر ابوبکر را پذیرفته و به آن رضایت داده است.

اما جالب‌تر آن‌که در راستای این تحریف وقایع تاریخی و تبرئه عائشه از طعن‌هایی که شیعه به او وارد می‌کند، پروژه‌ی «حسنه جلوه دادن روابط بین حضرت علی(علیه‌السلام) و عائشه» را کلید زدند و به طور گسترده در کتابها و سایتهای خود به آن می‌پردازند. آنان برای جنگ جمل به عنوان نماد دشمنی عائشه با امیرالمومنین(علیه‌السلام) توجیهات مختلفی می‌آورند تا نوک پیکان اتهامِ «جنگ افروزی بر علیه حضرت، و ریختن خون چند هزار مسلمان» را از عائشه دور کنند؛ چنانکه می‌گویند: «عائشه برای صلح خارج شد و قصد جنگ نداشت و این، اطرافیان علی(علیه‌السلام) و برخی همراهان عائشه بودند که سبب جنگ ناخواسته شدند.»[1] وهابیت سعی می‌کنند تا با پنهان کردن حقائق تاریخی و تحریف آنها، تاریخ را به گونه‌ای دیگر که مطلوب خودشان است نشان دهند، نه آن‌گونه که هست. 

ما نه توهین و تهمت‌های ناروا به ساحت همسر پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) توسط طیف شیعه انگلیسی را می‌پسندیم و نه تحریف وقایع تاریخی و پاکسازی چهره‌ی مجرمان تاریخ توسط وهابیت را؛ بلکه مشتاق آنیم که تاریخ را آن‌گونه که هست بفهمیم و به دیگران انتقال دهیم. 
اکنون بر آنیم که اختلاف و روابط نا مطلوب میان عائشه و امیرالمومنین(علیه‌السلام) و بغض و دشمنی او با حضرت را بر اساس منابع معتبر اهل سنت اثبات کنیم تا روشن گردد از جانب عائشه نسبت به امیرالمومنین(علیه‌السلام) هیچ رابطه حسنه‌ای وجود نداشته است.

خوشحال عائشه از خبر شهادت امیرالمومنین(علیه‌السلام)
ابن سعد در الطبقات الکبرى و طبری و ابوالفرج اصفهانی و بلاذری و ابن اثیر و...  نقل کرده‌اند: «سفیان بن امیه، خبر کشته على(علیه‌السلام) را به حجاز برد، وقتى این خبر به عائشه رسید گفت: «فأَلقتْ عَصاها واستقرَّ بها النَّوى ***** کما قرَّ عیناً بالإیابِ المُسافِرُ؛ عصایش را انداخت و سرجاى خودش آرام گرفت. همچنان که چشم‌ها در هنگام بازگشت مسافر روشن مى‌شود.»[2] این بیت شعر، ضرب المثلی است که از زمان جاهلیت بر جاى مانده[3] و زمانی استفاده مى‌شود که بعد از سختى و اندوه زیاد، گشایش و راحتى و شادى نصیب انسان شود. چنان‌که عصا را در زمان سختی و ناتوانی به دست می‌گیرند و «انداختن عصا» نشان‌دهنده‌ی آن است که دیگر به عصا نیازی ندارد؛ چراکه ضعف و مشکلش برطرف شده. پس «انداختن عصا» کنایه است از اطمینان قلب و آسودگى خاطر که وقتى شخصى در مکان معینى قلبش آرام و فکرش آسوده شود، گفته می‌شود: «القى عصاه».
مقصود عایشه از گفتن این ضرب المثلِ شعری، آن بود که بگوید: از بابت على که سبب مشکلات و اندوهم بود خیالم آسوده شد و دلم آرام گرفت، و همیشه منتظر چنین خبرى بودم، مانند کسى که انتظار مسافرى را داشته باشد که با آمدن مسافر چشم‌هایش روشن و قلبش آرام‏ گردد![4]

آنان در ادامه می‌نویسند: «[عائشه پس از خواندن آن بیت ضرب‌المثل] پرسید: قاتل علی کیست؟ گفتند: مردی از قبیله مراد. عایشه شعری خواند که مضمون آن چنین است: «او (علی) اگر چه در موقع مرگ از ما دور بود، ولی زنده باد جوانی که مژده‌ی مرگ او را به ما داد و مسرورمان کرد.»
گفتار عائشه به گوش زینب دختر ام سلمه رسید و او به عائشه اعتراض کرد و گفت: «أ لعلیٍ تقولین هذا؟» "عائشه! آیا درباره علی این چنین سخن می‌گوئی؟! و خبر کشتن او را برای خود وسیله سرور می‌دانی؟! عائشه به عنوان عذرتراشی گفت: من دیگر فراموش‌کار شده‌ام هر وقت مطلبی را فراموش کردم تذکر دهید.»[5]

سید مرتضی می‌نویسد: [این جواب عائشه به زینب در واقع] مسخره کردن زینب و نوعی ظاهرسازی به خاطر ترس از طعنه زدن زینب است. و بدیهی و روشن است که فراموش‌کار در غرض هایی که مطابق مرادش باشد، ضرب المثل به شعر نمی‌زند؛ پس آوردن این ضرب المثل، جز از قصد و از روی آگاهی نبوده است.»[6]

روایت ابن سعد و طبری تا این‌جا پایان می‌پذیرد ولیکن ابوالفرج اصفهانی ادامه روایت را می‌‌آورد و در ادامه روایت می‌نویسد: «عائشه [پس از آنکه گفت: من فراموش‌کار شدم و به هنگام فراموشی، مرا یادآوری نمایید] سپس در ادامه‌ی جواب به زینب، چنین شعری خواند: "در میان ما نیز معمول بود که دوستان را با القاب و اوصاف فراوان تعریف و تمجید می‌نمودیم و در مدح آنان قصائد و اشعار می‌سرودیم. ولی آن دوران گذشت و آن زمان سپری شد و دیگر مدح و تعریف تو درباره آنان به صدای مگس می‌ماند که کوچکترین اثر و سودی ندارد.»[7] منظور عائشه این بود که با کشته شدن علی(علیه‌السلام) دوران مدح و تعریف وی نیز سپری گردید!!! و ای زینب لازم نیست تو از علی دفاع کنی و با ایرادگیری از من، به مدح او بپردازی که مدح تو پس از قتل علی، بسان صدای مگسی می‌ماند که سودی ندارد. 

و سپس ابوالفرج با سند صحیح نقل کرده است: که أبوالبخترى گفته: «وقتى خبر شهادت على(علیه‌السلام) به عائشه رسید، سجده کرد.»[8]
ﺳﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﻛﺎﻣﻼ ﺻﺤﻴﺢ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ ﺁﻥ ﺛﻘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ که در پست بعدی صحت و وثاقت این حدیث را به لحاظ سندی کاملا مورد بررسی قرار می‌دهیم. البته تعدادى اشكال مى‌كنند كه خود ابو الفرج اصفهانى شيعه بوده است؛ ولى اين مطلب قابل اثبات نيست. حتى اگر شيعه هم باشد، بازهم در قبول روايت او ضررى وارد نمى‌شود؛ چرا كه شمس الدين ذهبى و ابن حجر که هر دو اهل سنت هستند، او را راستگو و ثقه دانسته‌اند. پس سند این روایت کاملا صحیح است.

به جهت رعایت اختصار ناچاریم در مقالات مستقل دیگر به برخی از جنبه‌ها و مصادیق دیگر از دشمنی‌ها و اختلاف عائشه با امیرالمومنین(علیه‌السلام) بپردازیم و آنها را مورد بررسی قرار دهیم.

_____________________________
پی‌نوشت: 
[1]. الانتصار للصحب والآل من افتراءات السماوي الضال، إبراهيم بن عامر بن علی الرّحيلی، میدنه، مكتبة العلوم والحكم، چاپ سوم، 1423ق-2003م،  ص311-318، متن کتاب. مولف در این کتاب توجیهات مختلفی برای تبرئه عائشه در جنگ‌افروزی از عالمان مختلف اهل سنت می‌آورد چنانکه از ابن عربی صاحب کتاب القواصم، ابن کثیر ، ابن حزم و باقلانی و ابن ابی العز حنفی و ... دیگران توجیهات مختلفی نقل می‌کند.
[2]. «وذهب بقتل علی علیه السلام إلى الحجاز سفیان بن أمیة بن أبی سفیان بن أمیة بن عبد شمس فبلغ ذلک عائشة فقالت:فأَلقتْ عَصاها واستقرَّ بها النَّوى کما قرَّ عیناً بالإیابِ المُسافِرُ». الطبقات الکبری، ابوعبدالله محمد بن سعد بن منیع الزهری(م230ق)، تحقیق: علی محمد عمیر، قاهره، مکتبة الخانجی، ج3، ص38، تصویر کتاب؛/ و تاریخ الرسل و الملوک (تاریخ الطبری)، ابوجعفر محمد بن جریر بن یزید بن کثیر طبری آملی(م310ق)، بیروت، دار الکتب العلمیة، ج3، ص15؛ و تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، چاپ دوم، 1387ق، ج5، ص150، متن کتاب؛/ و «فلما اتی عائشة نعی علی امیرالمومنین(علیه‌السلام) تمثلت: فالقت عصاها واستقر بها النوی           کما قر عینا بالایاب المسافر». مقاتل الطالبین، ابوالفرج علی بن حسین بن محمد بن احمد بن هیثم اموی قرشی اصفهانی(م۳۵۶ق)، شرح و تحقيق سيداحمد صقر، بیروت، موسسة الاعلمی للمطبوعات، ص55، تصویر کتاب؛/ و الکامل فی التاریخ، أبوالحسن علی بن أبي الكرم محمد بن محمد الشيباني الجزري، معروف به عز الدين ابن الأثير(م630ق)، تحقيق: عمر عبد السلام تدمری، بیروت، دار الكتاب العربي، چاپ اول، 1417ق-1997م، ج2، ص743-744، متن کتاب، همان، تحقیق: آبوالفداء عبدالله القاضی، بیروت، دار الکتب العلمیة، ج3، ص259؛/ و «ومضى إِلَى الحجاز بمقتل علي سُفْيَان بْن أمية بْن أَبِي سُفْيَانَ بْن أميّة بن عبد شمس ولا عتب له  فلما بلغت عائشة خبره أنشدت قول البارقی (معقر ابن حمار): فألقت عصاها واستقرت بِهَا النوى ... كما قر عينا بالإياب المسافر». جمل من أنساب الأشراف، أحمد بن يحيى بن جابر بن داود البَلَاذُری(م279ق)، تحقيق: سهيل زكار و رياض الزركلی، بیروت، دار الفكر، چاپ اول، 1417ق-1996م، ج2، ص505، متن کتاب؛/ و تجارب الأمم وتعاقب الهمم، أبوعلی أحمد بن محمد بن يعقوب مسكويه(م421ق)، المحقق: أبو القاسم إمامی، تهران، سروش، چاپ دوم، 2000م، ج1، ص569، متن کتاب؛/ و الفخری فی الآداب السلطانية والدول الإسلامية، محمد بن علی بن طباطبا المعروف بابن الطقطقی(م709ق)، المحقق: عبد القادر محمد مايو، بیروت، دار القلم العربي، بيروت، چاپ اول، 1418ق-1997م، ص107، متن کتاب.
[3]. این بیت از ابیات معقر بن أوس ابن حمار البارقى(م580میلادی) از شعرای عصر جاهلی است. تاریخ الطبری، دارالتراث، پیشین، ج7، ص648. متن کتاب؛/ و معجم الشعراء، أبی عبيد الله محمد بن عمران المرزبانی(م384ق)، بتصحيح وتعليق: الأستاذ الدكتور ف. كرنكو، بیروت، مكتبة القدسی، دار الكتب، چاپ دوم، 1402ق-1982م، ص204، متن کتاب؛/ و خزانة الادب الکبری، عبد القادر بن عمر البغدادی(1093ق)، ج2، ص291.
[4]. عبدالقادر محمد مایو، محقق کتاب الفخری ابن طقطقی، در تعلیقه می‌نویسد: «أرادت عائشة(رضی‌الله‌عنها) أن تقول: إنه استراح بالموت كما يستريح المسافر بوصوله إلى حيث يستقر». الفخری في الآداب السلطانية والدول الإسلامية، پیشین، ص107، متن کتاب.
[5]. «ثم قالت: من قتله؟ قیل: رجل من مراد، فقالت: "فان یک نائبا فلقد نعاه غلام لیس فی فیه التراب" فقالت زينب ابنة ابى سلمة: العلى تقولين هذا؟ فقالت: إنى أنسى، فإذا نسيتُ فذكِّرونی». همان‌ها.
«ثُمَّ قَالَتْ: مَنْ قَتَلَهُ؟ قَالُوا: رَجُلٌ مِنْ مُرَادٍ. قَالَتْ: رُبَّ قَتِيلِ اللَّهِ بِيَدَيْ رَجُلٍ مِنْ مُرَادٍ. قَالَتْ زَيْنَبُ: فَقُلْتُ: سُبْحَانَ اللَّهِ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ، أَتَقُولِينَ مِثْلَ هَذَا لَعَلِيٍّ فِي سَابِقَتِهِ وَفَضْلِهِ؟ فَضَحِكَتْ، وَقَالَتْ: بِسْمِ اللَّهِ إِذَا نَسَيْتُ فَذَكِّرِينِي». الأخبار الموفقيات للزبير بن بكار، الزبير بن بكار بن عبد الله القرشي الأسدي المكی(م256ق)، تحقيق: سامی مكی العانی، بیروت، عالم الكتب، چاپ دوم، 1416ق-1996م، ص42، رقم:59، متن کتاب.
[6]. «وهذه سخرية منها بزينب وتمويه عليها ، تخوفاً من شناعتها ، ومعلوم ضرورةً أن الناسي الساهي لايتمثل بالشعر في الأغراض التي تطابق مراده ، ولم يكن ذلك منها إلا عن قصد ومعرفة». الشافی فی الإمامة، أبوالقاسم علی بن الحسين بن موسیٰ الموسوی المعروف بالشريف المرتضى و علم الهدی، محقق: السيد عبد الزهراء الحسينی الخطيب، طهران، موسسة الصادق، ج4، ص356، متن کتاب.
[7]. مقاتل الطالبین، پیشین، ص55، تصویر کتاب
«حدثنی محمد بن الحسین الأشنانی، قال: حدثنا أحمد بن حازم، قال: حدثنا عاصم بن عامر، وعثمان بن أبی شیبة، قالا: حدثنا جریر، عن الأعمش، عن عمرو بن مرة، عن أبی البختری، قال: لما أن جاء عائشة قتل علی علیه السلام سجدت». همان، ص55؛/ و وقعة الجمل، ضامن بن شدقم بن علی الحسينی المدنی، المحقق:السيد تحسين آل شبيب الموسوی، ص26، متن کتاب.

منبع: پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
Image CAPTCHA
متن تصویر را در کادر وارد نمائید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 218