ادبی از آداب حضور یار

04:41 - 1395/09/19
facenema

لازمه تجدید عهد و پیمان با امام زمان (عجل الله تعالی) رعایت شئون و آدابی است که در قرآن و از زبان اهل بیت (علیهم السلام) بیان شده است. همان صفات و آدابی که رعایت نکردنش غیبت را طولانی کرده است.

انتظار فرج

یک ادب از آداب انتظار
لازمه تجدید عهد و پیمان با امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) رعایت شئون و آدابی است که در قرآن و از زبان اهل بیت (علیهم السلام) بیان شده است. همان صفات و آدابی که رعایت نکردنش غیبت را طولانی کرده است.
سالم ماندن و عبور از بحران سخت غیبت، ملزوماتی دارد که اگر شخص آنها را به دست نیاورد در ولایتمداری و ولایت پذیری دچار مشکل خواهد شد.
مهم ترین و بزرگترین این ملزومات رعایت اخلاق، ورع و پرهیزکاری است. درست است دینداری و بااخلاق بودن در دوره غیبت، مانند خورد کردن خار مغیلان در دست است، اما اگر کسی بتواند محاسن اخلاقی در این دوره را کسب نماید، فضیلتی به دست می‌آورد که پاداشش را وجود مقدس امام صادق (علیه السلام) ترسیم نموده است. حضرت ضمن سفارش بر متخلق شدن به اخلاق در دوران غیبت، پاداشی را نیز قید کرده و می‌فرمایند:
«مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَكُونَ مِنْ‏ أَصْحَابِ‏ الْقَائِمِ‏ فَلْيَنْتَظِرْ وَ لْيَعْمَلْ بِالْوَرَعِ وَ مَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ وَ هُوَ مُنْتَظِرٌ فَإِنْ مَاتَ وَ قَامَ الْقَائِمُ بَعْدَهُ كَانَ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ أَدْرَكَهُ [1]  هركس دوست دارد كه از اصحاب قائم باشد، بايد منتظر باشد و ورع را پيشه سازد و به محاسن اخلاق عمل كند در حالی كه منتظر است. پس اگر او از دنیا رفت و قآئم (علیه‌السلام) بعد از او قیام کرد، برایش همان اجری هست که برای کسی که (قیام) او را درک کرده هست.»
شمارش محاسن اخلاقی برای انسان منتظر از حوصله این نوشته خارج است؛ اما سرآمدشان را نیز از قول فرمایش پیامبر گرامی (صلی الله علیه و آله وسلم) در سفارش به امیرالمومنین علی (علیه السلام)  بیان می‌کنیم. حضرت سه عمل را به عنوان سید و سرور محاسن اخلاقی ذکر کرده و می‌فرمایند‌‌: «يَا عَلِيُّ!  سَيِّدُ الْأَعْمَالِ ثَلَاثُ خِصَالٍ، إِنْصَافُكَ مِنْ نَفْسِكَ، وَ مُوَاسَاةُ الْأَخِ فِي اللَّهِ، وَ ذِكْرُ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى كُلِّ حَالٍ[2] آقای تمام اعمال سه چیز است: اول، انصاف داشتن با مردم. دوم، یاری کردن برادر دینی در راه خدا. و  سوم، به یاد خدا بودن در تمام حالات.»
برخورد های صحیح خانوادگی و اجتماعی، رعایت حقوق همه افراد اعم از افراد خانواده و اجتماع، ایثار و گذشت نسبت به دیگران، احترام قائل شدن به جایگاه و شخصیت افراد، می‌تواند از مصادیق انصاف داشتن با مردم باشد. یعنی یک شخص وظیفه خود را نسبت به دیگران بشناسد و در انجام آن کوتاهی نکند که البته این اولین قدم و قدم بعدی آن فراتر از وظیفه که همان ایثار است را انجام بدهد.
در اطراف ما کسانی هستند که به کمترین وجه مالی نیازمند بوده و با مبلغ ناچیزی گره از کارشان باز می‌شود. چه زیباست یک منتظر واقعی  کمک رساندن به دیگران را در دستور کار خود قرار داده و اگر چنین شود و هر کسی حداقل به اندازه وسع و توان خود از بقیه نیز دستگیری کند، جامعه ای رو به پیشرفت را از دو بعد معنوی و مادی شاهد خواهیم بود.
در روایتی  وجود مقدس رسول خدا حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «رَأْسُ الْعَقْلِ بَعْدَ الدِّينِ التَّوَدُّدُ إِلَى النَّاسِ وَ اصْطِنَاعُ الْخَيْرِ إِلَى كُلِّ أَحَدٍ بَرٍّ وَ فَاجِر[3] یعنی: رأس عقل پس از این که انسان دیندار می­شود اظهار محبت به مردم است و این که نسبت به مردم کار نیک انجام می دهد خواه آنها انسان های خوبی باشند، یا انسانهای بدی.»
با این روایت، جدا کردن و گلچین نمودن افراد نیز از دوش ما برداشته و نیازی به تحقیق و تفحص درمورد صلاحیت فرد نخواهد بود.
در همه این اوقات و حالات به یاد خدا بودن و قصد قربت کردن را نباید فراموش کنیم. یعنی همه اعمال باید لوجه الله باشد حتی همان کمک های ما. با این نیت یک وظیفه ای را انجام داده و در کنار آن عبادت یک عبادت دیگری که ذکر و یاد خدا در همه احوال هست را نیز مشغول می‌شویم، لذا توجه به کلام نورانی پیامبر عظیم الشان اسلام (صلی الله علیه و آله) در این زمینه ضروری است: «روز قیامت ملکی صدا می‌زند: همسایگان خدا کجایند؟ یک عده بر می‌خیزند، آنها همان کسانی هستند که محبتشان، بذلشان و زیارتشان از یکدیگر بخاطر خداست.»[4]
پس باید مقداری نسبت به اطرافمان با دید بازتری نگاه کرده و حرکت به سمت رضایت خداوند را در دستور کارمان قرار بدهیم. از خداوند می‌خواهیم ما را در کسب این صفات یاری رسانده تا بتوانیم از منتظران واقعی امام زمان(عجل الله فرجه الشریف ) قرار بگیریم.

______________________________________________
پی نوشت:
[1]. غیبت نعمانی، نعمانی محمد ابراهیم، ترجمه محمد جواد غفاری، نشر صدوق، تهران 1376 ه‍.ش،  ص 200.
[2]. من لایحضرالفقیه، شیخ صدوق، موسسه انشارات اسلامی، قم 1413ه‍.ق، ج 4، ص 358.
[3]. مستدرک الوسائل، محدث نوری،  انتشارات موسسه آل البیت لاحیاء التراث، قم  1408 ه‍.ق، ج7،  ص215، ح 8073 .
[4]. اصول کافی، شیخ کلینی، ترجمه رسولی محلاتی، کتابفروشي علميه اسلاميه، تهران 1369 ه‍.ش، جلد 2، صفحه126.

 

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز:
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
Image CAPTCHA
متن تصویر را در کادر وارد نمائید.
این سایت با نظارت اداره تبلیغ اینترنتی معاونت تبلیغ حوزه های علمیه فعالیت نموده و تمامی حقوق متعلق به این اداره می باشد.
Online: 137